Konie tarantowate, koń tarantowaty charakteryzują się ciemnymi plamkami różnej wielkości, które występują na białej skórze, bądź odwrotnie - są białe na ciemnej skórze. Pojawiają się także inne rodzaje ubarwienia - tzn. konie bez plamek, bądź fragmentami zmieszanych ze sobą włosów ciemnych i białych. U tarantów może też wystąpić jedna, biała plama. Skóra konia tej maści jest zwykle ciemna pod ciemną sierścią, różowa pod białą oraz pokryta kropkami w okolicach oczu i pyska.
U tarantów mogą wystąpić następujące wzory:
leopard, czyli plamki umieszczone na białej sierści, sierść na głowie, szyi, bokach, brzuchu i w okolicach pachwin jest maści zasadniczej lub z domieszką białego koloru
werniksowy, nazwa wzięła się od ciemnych plam, rzwm. werniksowych, które moga występować na skórze, generalnie koń tej maści wygląda jak leopard bez plamek tarantowatych
derka, to wzór pod którym kryje się biała plama umiejscowiona głównie na zadzie i guzach biodrowych, derki mogą być z ciemnymi plamkami lub bez
płatki śniegu, na maść takiego konia składa się ciemna skóra pokryta białymi płatkami o średnicy od 1 do 3 cm
cętkowany, to wzór, który jest odwrotnością płatków śniegu, tzn. na białym tle występują małe, ciemne plamki
oszroniony, który jest stosowany na określenia konia o mieszanej sierści, zwłaszcza na zadzie i lędźwiach.
Konie srokate, koń srokaty charakteryzują się dużymi, nieregularnymi plamami białej sierści na różowej skórze, którą przedzielają płaty innej maści na czarnej skórze. Kolor grzywy i ogona to zwykle biały lub ciemnomastny.
Biorąc pod uwagę kolor płatów innej maści wyróżniamy konie: gniadosrokate, karosrokate, kasztanowatosrokate, siwosrokate itp. Z kolei ze względu na typy wzoru płatu istnieją odmiany:
tobiano, czyli płaty niepostrzępione zlokalizowane na grzbiecie
overo, postrzępione płaty, które nie przechodzą przez grzbiet
sabino, to wysokie odmiany na kończynach, sięgające nawet do brzucha.
Konie siwe, koń siwy wyróżniają się białą lub mieszaną sierścią. Jako źrebięta są ciemno umaszczone - są kare, kasztanowate, dopiero z czasem jaśnieją, siwieją. Często występują u nich brunatne plamki - wówczas stosuje się na nie określenie "siwy w hreczce". Grzywa i ogon są szare, rozjaśnione lub z czarną domieszką na końcach. Rodzaje odcieni koni siwych, konia siwego to:
ciemnosiwe - z burą sierścią
jabkowite szpaki, czyli szare w jaśniejsze plamki
szpak miodowy, na określenie konia siwiejącego z kasztana o sierści w kolorze rdzawobiałym
szpak różany, czyli siwiejący z gniadego o brunatnobiałej sierści
jasnosiwe, konie białe z ciemniejszą sierścią na zadzie i nogach
mlecznosiwe, czyli białe
dropiate, wyróżniające się białą sierścią z drobnymi kropkami w rudym lub czarnym kolorze.
Maść siwa jest zarezerwowana dla kucyków Camargue, które żyją na wolności na poludniu Francji. Wyłącznie siwe są również konie kladrubskie i perszerony.